شکاف میان ریاضیات دانشگاهی و مسائل واقعی مهندسی

ریاضیات همواره به‌عنوان زیربنای نظری و بنیادی علوم مهندسی شناخته می‌شود. در واقع، ریاضیات بخش ناگسستنی علوم فنی و مهندسی است. با این حال، تجربه‌ی آموزشی اغلب دانشجویان علوم فنی و مهندسی نشان می‌دهد که میان ریاضیات دانشگاهی و مسائل واقعی مهندسی، شکافی معنادار وجود دارد. این شکاف نه به کم‌اهمیت بودن مباحث نظری، بلکه به نحوه‌ی انتقال و کاربرد آن‌ها در مهندسی بازمی‌گردد.

این در حالی است که نظام آموزشی دانشگاهی بر حل تمرین‌های استاندارد و تکنیک‌های محاسباتی تأکید دارد، اما مهندسی در عمل غالباً با مسائل باز، چندبعدی و وابسته به مدل‌سازی ریاضی سروکار دارد. دانشجو اغلب حل معادله را می‌آموزد، اما نه این‌که چگونه یک مسئله‌ی واقعی را به زبان ریاضی صورت‌بندی نماید. این نارسایی در دروسی مانند معادلات دیفرانسیل، جبر خطی و بهینه‌سازی نمود بیشتری دارد و از این دروس می‌توان به‌عنوان «مثلث چالش‌برانگیز» یاد کرد.

پیامد این رویکرد آن است که امروزه ریاضیات، به‌جای آن‌که به ابزاری برای تحلیل و تصمیم‌گیری تبدیل شود، به مجموعه‌ای از فرمول‌ها و روش‌های انتزاعی فروکاسته می‌شود. با این حال، کاهش فاصله میان ریاضیات نظری و کاربردهای مهندسی مستلزم تقویت آموزش مدل‌سازی ریاضی، تفسیر نتایج و پیوند مفاهیم ریاضی با مسائل واقعی است. تنها در این صورت می‌توان نقش واقعی ریاضیات را در تربیت مهندسان خلاق و مسئله‌محور احیا نمود.

ارائه‌دهنده: نیلوفر عظیمی

---